Astrologowie babilońscy

Podobnie więc Bliźnięta wzięły swą nazwę od dwóch jasnych bliźniaczych gwiazd, Waga od jesiennego zrównania, a Strzelec od sezonu łowieckiego, natomiast Koziorożec, Wodnik i Ryby od mokrej pory zimowej.

Magowie babilońscy wyobrażali sobie świat jako wielką misę, przykrytą kopułą nieba. Później twierdzili, że jest to kula częściowo wypełniona wodą, w której pływa Ziemia – okrągła wyspa. W centrum tego świata znajdował się oczywiście Babilon. Gwiazdy przymocowane były do wewnętrznej strony półkuli, a Słońce, księżyc i planety pełzały pośród owych gwiazd.

Astrologowie babilońscy podobno uważali, że Słońce dosłownie przesuwało się przez kolejne konstelacje, przy tej okazji potrącając i parząc kolejne gwiazdy.

Znaki zodiaku ukształtowały się w znanej dziś formie podobno w końcowym etapie historii Babilonu. Zodiak to pas, rozciągnięty na 9° po obu stronach ekliptyki, czyli drogi Słońca. 12 równych części tego pasa nieba odpowiadało 12 miesiącom, które nazwano w II tysiącleciu p.n.e. według nazw konstelacji występujpcych w danym prostokącie nieba.

Od tego czasu jednak minęły całe 22 wieki i system stworzony wówczas nie bierze pod uwagę precesji punktów porównania wiosennego. Precesja ta jest wynikiem obrotowego ruchu osi Ziemi – 4800 łat temu oś Ziemi była skierowana na gwiazdę Tuban. Obecnie jest ustawiona w stronę Gwiazdy Polarnej. Przesunięcia te spowodowały także przesunięcia w’ zodiaku. W ciągu 2 wieków przesunął się on około 29°, tj. o całą nieomal długość znaku. Stąd gwiazdozbiór Ryby występuje dziś na miejscu znaku Barana – zgodnie z mądrością biblijną, że „ostatni będą pierwszymi”, jako że Baran rozpoczyna rok zodiakalny.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>