Bogactwo perłowe

Nam nie grozi bogactwo perłowe – z reguły miewamy pojedynczy wisiorek z perełką lub niewielki pierścionek z perłą. Czasem pozostał w rodzinnych zbiorach stary sznurek pereł po jakiejś babci. Bicze pereł naszych pra-pra-pra-prababek możemy oglądać dziś głównie w galeriach obrazów – na starych płótnach. Niekiedy też w skarbcach katedralnych czy muzeach podziwiamy ornaty i infuły misternie haftowane perłami. Wśród zabytków sztuki stosowanej szczególne wzruszenie budzą dwa przedmioty wykonane przez dwie nasze królowe. Jeden to racjonał roboty królowej Jadwigi Andegaweńskiej, utkany prawie w całości z drobniutkich rzecznych perełek, znajdujący się w zbiorach Katedry Wawelskiej. Drugi – to piękna okładka na książkę haftowana przez Annę Jagiellonkę, prawnuczkę Władysława Jagiełły. Kiedyś objaśniono, iż purpurowy aksamit z orłem Jagiellonów miał chronić modlitewnik królowej Anny. Dziś wiemy, iż treść dzieła oprawnego w haft perłowy dotyczyła spraw świeckich – mitologicznej miłosnej historii, zapewne ulubionej lektury wdowy po Batorym.

W wielu zresztą muzeach zabytki historyczne zdobione perłami wprowadzają w zaczarowany świat historii zmieszanej z legendą. Obie te warstwy nader trudne, należy oddzielić od siebie. Wystarczy w Tbilisi obejrzeć perłowy krzyż królowej Tamary, żyjącej na przełomie XII i XIII wieku, by fantazja poniosła nie tylko w przeszłość największej potęgi Gruzji, opartej o dwa morza – Czarne i Kaspijskie, ale i krainę „Witezia w tygrysiej skórze”. Piękna i mądra władczyni posiadała legendarne skarby, które ukryła przed światem, by nie kusić amatorów wielkich zdobyczy. Pojęcie o bogactwie skarbca Tamary daje ów piękny krzyż królowej. Legendzie służy też fakt, iż perły nie umarły, czyli nie straciły swego blasku i nie rozsypały się w proch – jak to zdarzało się już z różnymi obiektami średniowiecza. Podobno są i tacy, którzy szukają reszty skarbów władczyni.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>