Charakterystyczna cecha topazów

Według innych, jak podaje ten sam nieoceniony Pliniusz, „…na Morzu Czerwonym, w odległości trzystu stadianów od lądu, znajduje się wyspa o nazwie Topasos. Wyspa ta bywa często okryta mgłą, tak że marynarze zmuszeni są do jej poszukiwań. I z tego względu wyspa uzyskała nazwę „topazin”, co w języku troglodytów oznacza „poszukiwać”.

A gdzie w ogóle na świecie można znaleźć topazy? Dobrze uformowane kryształy topazu znajdowane są najczęściej w żyłach pegmatytów granitowych. Niekiedy okazy tych kryształów dochodzą do znacznej wielkości. Jeden z większych w świecie kryształów topazu znaleziono koło Żytomierza na Ukrainie. Ważył on 117 kg.

Charakterystyczny cechą topazów jest występowanie w nich różnego rodzaju wrostków, a szczególnie inkluzji płynnych i gazowych. Były one ważne przy czynnościach magicznych.

Oprócz dużej rozmaitości zabarwienia topazów pochodzącej głównie, podobnie jak i w innych kamieniach, od obecności domieszek różnych pierwiastków, cechuje topazy doskonała łupliwość. Toteż klejnoty z topazów należy nosić z dużą ostrożnością, gdyż niefortunne uderzenie kamienia może spowodować jego pęknięcie.

Dla krajowych wielbicieli topazów najważniejsze jest ich występowanie w Polsce. Jak głosi legenda, w Krzemionkach pod Krakowem w czasach pogańskich można było znaleźć wiele klejnotów znaczonych tajemnymi znakami, wykonanych z topazów, agatów i ametystów. Wiara w cudowną moc owych klejnotów była tak rozpowszechniona wśród okolicznego ludu, że św. Wojciech miał podobno rzucić na nie klątwę, aby zanadto nie utwierdzać wiary narodu w siły nadprzyrodzone.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>