Główne bóstwo babilońskiego panteonu – Marduk cz. II

Zwierzęciem Marduka był gryf – bajeczne zwierzę starych legend i baśni, a później stwór herbowy. Symbolem jego była włócznia, liczba 10, a miesiącem mu poświęconym Arach Samme (październik-listopad).

Nieuchwytny {bo dość trudno dostrzegalny) dzisiejszy Merkury otrzymał jako patrona mieszkańca czarodzieja i wysłannika bogów – Nabu. Nabu podobno w mitach sumeryjskich był synem boga Mardu- ka. Opiekun pisma, piśmiennictwa oraz w ogóle wszystkich mądrości, patronował mędrcom osiadłym w świątyniach – wieżach. Miał także w swych rękach „tablicę przeznaczenia”, czyli przyszłość, jaką Marduk ustalał na uroczystym zgromadzeniu bogów z początkiem każdego roku. Uciekano się chętnie pod jego opiekę, co poświadczają inskrypcje, a także imiona władców. Powtarza się w nich zawołanie: „Ufaj bogu Nabu, innemu bogu nie ufaj”.

Planetę Saturn otrzyma! we władanie pomniejszy bóg – Ninurta. Był to stary sumeryjski bóg wojny, burzy i rolnictwa. W początkach swej kariery był bóstwem orki i błyskawic – czyli uosobiał życiodajne siły. Potem stal się także bogiem wojowników, walczących w imię jego ojca – boga Enlila.

Można wyjaśnić przemianę spokojnego boga urodzaju w wojowniczego patrona bojowników. Spokojni pasterze i rolnicy na żyznych terenach stawali się przedmiotem napaści ze strony dzikich plemion barbarzyńców, idących z gór. Tak więc i bogowie musieli zmieniać swoje charaktery i spokojny Ninurta ruszył w bój przeciwko demonowi gór Azagowi. Walka toczyła się ze zmiennym szczęściem – najpierw Ninurcie udało się zabić Azaga. Wtedy masy wód zabrane „krainie bez powrotu” zalały ziemię – zabrakło dobrej wody, która żywiła i poiła bogów oraz mieszkańców doliny Tygrysu. Ninurta jednak nie poddał się nieszczęściu, wzniósł z kamieni mur przeciwko złej wodzie, potem odprowadził złą wodę z rzeki i kanałów Tygrysu, napełniając je z powrotem „wodą życia”.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>