Jaspis cz. II

Jaspis jest skalą zbudowaną ze skrytokrystalicznej krzemionki o zróżnicowanych barwach nawzajem się przeplatających, szarej, żółtej, brunatnej, zielonej, szaroniebieskiej i czerwonej. Te zróżnicowane barwy jaspisu są spowodowane obecnością domieszek tlenków żelaza i manganu, a czasami i innych jeszcze związków’.

Jaspisy z Libii i znad Nilu są przeważnie żółte i brunatne. Pasiaste zielone jaspisy znane są z Chin i Uralu. Czerwony jaspis występuje w górach Tyrolu i Harcu, a także w słynnej z obróbki kamieni miejscowości Idar – Oberstein.

W dawnych czasach najwy ższy kapłan żydowski nosił na piersiach pektorał – rodzaj tablicy, na której były osadzone kamienie drogocenne – w liczbie dwunastu, oprawione w złoto. Każdy z owych kamieni miał symbolizować inne pokolenie Izraela. Od najdawniejszych czasów kamienie uosabiały też cechy charakteru ludzkiego. Apostołom specjalnie poświęcono kamienie, które miały prezentować ich szczególne cnoty. Pierwszemu wśród pierwszych – apostołowi Piotrowi, którego uważali za opokę kościoła katolickiego, poświęcony był właśnie jaspis. Symbolem ufności i stałości by! oczywiście szafir – ten był kamieniem św. Andrzeja. Szmaragd – to symbol czystości – łagodności i ufności, a poświęcono go św. Janowi. Krwawnik – obraz męczeństwa – był kamieniem św Bartłomieja. Kamienie te zwano apostolskimi. I podobno noszone przez imienników tych świętych mężów wzmacniały w swych właścicielach owe dodatnie cechy charakteru apostołów’.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>