Kolory korali

Przez całe wieki uważano koralowce za rośliny, nie zdając sobie sprawy, że-są one niższymi organizmami zwierzęcymi należącymi do typu Coelenterata czyli jamochłonów, do gromady koralowców – An- thozoa. Żyją na dnie ciepłych mórz (temperatura wody nie może spadać poniżej 20 C). Tworzą krzaczaste kolonie. Ich pnie dochodzą do 40 cm wysokości, a gałązki do 6 cm. Ozdoby i talizmany wyrabiano z wewnętrznych szkieletów korali. Szkielet jest utworzony z wielkiej ilości elementów, zbudowanych z węglanu wapnia, zwanych sklerytami, połączonych ze sobą krystaliczną substancją.

Kolory korali zależą od składu wody morskiej – tak więc istnieją odmiany białe, różowe, plamiste i w wielu odcieniach czerwieni. Włosi, mający duże doświadczenie i tradycje w obróbce i handlu koralami, opisali 9 grup korali, różniących się od siebie zabarwieniem – od białych, aż do ciemnoczerwonych, zwanych carbonato. Dzielą je także ze względu na jakość, zwartość, połysk i twardość na cztery grupy: capotesta, barbaresco, terraglia, raspatelli (sieczka koralowa).

Podział ten – z małymi odchyleniami – obowiązuje do dziś w handlu koralami od czasu, gdy Włosi zdystansowali w tej dziedzinie Marsylię. To portowe miasto przez wiele wieków było światowym centrum obróbki korala szlachetnego, ale nadeszły burzliwe czasy Wielkiej Rewolucji Francuskiej i sprytni łtalczycy odebrali Francuzom palmę pierwszeństwa w tej dziedzinie. Mijały lata i oto na tym polu zdystansowali Włochów Japończycy, jako że mają zmysł kupiecki i stoją za nimi rzemieślnicy azjatyccy, niepokonani w swej doskonałości.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>