Korale w Europie

Turcy wcześniej usadowili się na tych kamienistych wybrzeżach Słowianie. Wszystkie wierzenia w dobroczynną magię korali wiązały się z walką przeciwko złym mocom. Krwawe były dzieje Dalmacji – nie brakowało w jej historii podstępnych napadów, skrytobójstw, intryg, ludobójczych represji stosowanych przez cesarzy bizantyjskich, dowódców wojsk Republiki Weneckiej.

Korale w Europie zyskały sobie trwale miejsce w zamierzchłej przeszłości wędrówki ludów. Ich magie (czy może wiara w ich dobroczynność?) są tak stare, jak stara jest cywilizacja ludzka. Najstarsze wierzenia naszych pra-praprzodków dotyczyły w ogóle barwy czerwonej. Oznaczała ona krew, czyli życie gdy krew uchodzi z człowieka – przestaje on żyć. Później uważano, iż to właśnie krew jest siedliskiem duszy ludzkiej. W najstarszych grobach grzebalnych uczeni odnajdowali szczątki ludzkie obsypane czerwonym proszkiem. Wiele przedmiotów dawanych zmarłym w ostatnią drogę było właśnie tejże barwy. Najbardziej ciekawe ozdoby z czerwonego szlachetnego koralu znaleziono w wykopaliskach epoki brązu. Poza Europą i Indiami korale cieszyły się ogromną popularnością także w Chinach i Japonii oraz wśród Mongołów – wiecznych koczowników.

Najstarszymi – ze znanych nam – ośrodkami handlu wyrobami z koralu w Azji Mniejszej były dwa miasta – Smyrna i Magnesia, słynne z własnych wyrobów rzemieślniczych.

Jak już wiemy z opowieści żeglarskich, od wielu setek lat okręty i statki rozbijały się o rafy korali, ale korale tworzące owe rafy nie nadają się na ozdoby i amulety, choć uczeni z wielu krajów badają zarówno warunki powstawania raf, ich skład chemiczny oraz analizują skomplikowane konstrukcje owych naturalnych pułapek dla statków i żeglarzy. „

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>