„Krwawa Mary”

Powróćmy jednak do „Krwawiej Mary”, czyli pierworodnej córy Henryka i Katarzyny Aragońskiej. Królowa ta stała się posiadaczką najsłynniejszej perły swego czasu. A było to tak:

W 1579 roku Filip 11, ponury król Hiszpanii, stał się posiadaczem przepięknej, białej perły o nazwie „Perigrina”, wydobytej na Wyspie Małgorzaty na Morzu Karaibskim. Nazwę wyspa zawdzięczała perłom, gdyż u jej brzegów znajdowano liczne okazy, a po łacinie Margarita oznacza właśnie perłę. Perigrina była najpiękniejszą z najpiękniejszych, o kształcie gruszkowatym, obdarzona niespotykanym perłowym połyskiem. Długość klejnotu wynosiła 3 cm, szerokość około 2 cm, masa 252 grany. Za owe cudeńko król hiszpański zapłacił 100 tysięcy franków, co w tamtych czasach było sumą zawrotną. Historię „Perigriny” opisał S. Zweig. Wyłowił ją czarny niewolnik, któremu za jej znalezienie zwrócono wolność. Filip II ofiarował „Perigrinę” Marii Tudor – królowej angielskiej, znanej z historii pod mało pochlebnym przezwiskiem „Krwawej Mary”, jako że była despotyczna i za byle przewinienie karała śmiercią.

Rada z pięknego daru królowa kazała się nawet sportretować z piękną perłą wiszącą na złotym łańcuchu słynnemu malarzowi Hansowi Eworthowi. Odtąd jednak portret i perła zaczęły żyć własnym życiem, aż do chwili gdy… o mały włos losy ich ponownie by się połączyły za sprawą słynnej aktorki Liz Taylor i jej ówczesnego męża Richarda Burtona.

Ale zacznijmy wszystko po kolei. Otóż po śmierci „Krwawej Mary” perła powróciła do skarbca króla Hiszpanii, z którego w 1813 roku wywiózł ją król Józef Bonaparte. Potem gościła na dworze królewskim w Holandii, by w końcu kupił ją lord angielski Hamilton. Jego losy oraz historię jego pięknej i nieszczęśliwej małżonki, zakochanej w admirale Horatio Nelsonie, przybliżył w Polsce film „Lady Hamilton” ze słynną Vivien Leigh i Olivierem w rolach głównych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>