Największe perły

Autorem pierwszej w świecie rozprawy o mięczakach byl nie kto inny, tylko Arystoteles. Uważa się, że dzieło to powstało w 336 roku p.n.e. i stało się początkiem tej pięknej wiedzy, czyli belle science – jak niegdyś nazywano konchologię. Nie wszystkie jednak mięczaki mogą wytwarzać perły. Najwięcej pereł dostarcza niewielki perlopław Mar- garitifera vulgaris, poławiany w Zatoce Perskiej i Zatoce Manaar u brzegów Cejlonu. Rodzaj Margaritifera obejmuje ponad 30 gatunków i wszystkie wytwarzają perły.

Największe periy znajduje się w muszlach perloplawa olbrzyma Margaritifera maxima, ważącego ponad 5 kg, o średnicy skorupy około 30 cm. Gatunek ten najczęściej występuje u zachodnich i północnych wybrzeży Australii, gdzie jest poławiany głównie dla wielkich ilości masy perłowej.

Perły mogą też wytwarzać niektóre ślimaki morskie. Jednym z nich jest Strombus gigas. zwany „szermierzem królowej”. Muszla jego od wieków’ uchodziła za najpiękniejszą, toteż wytępiono dość skutecznie naszego szermierza, a trzeba dodać, że jego mięso jest przysmakiem na wyspach Morza Karaibskiego. Aby zachować ten gatunek dla potomnych, u wybrzeży Florydy zakazano go łowić szermierz jest bardzo atrakcyjny, bo w jego muszli często można znaleźć małe, różowe perełki.

Prócz pereł morskich znane są też słodkowodne. Wytwarzane są one przez małże słodkowodne – unio. czyli skójki i Anodonta – szcze- żuje. Żyją one w niektórych rzekach i strumieniach. Niestety dziś są rzadkością, gdyż w poszukiwaniu pereł człowiek wrytępił je skutecznie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>