Narodziny perły

Carówny i córki bojarskie, mieszczki, a nawet piękności wiejskie nosiły rzeczne i jeziorne perły, a rusałki wychylały się z fal, żądając zwrotu swej własności. Niekiedy rozgniewane panny wodne przewracały paradne lodzie ze strojnisiami, by odzyskać perły.

Faktem jest, iż w rosyjskich strumieniach, rzekach i jeziorach było ongiś dużo pereł, jeszcze na początku naszego wieku zarobek z połowu pereł słodkowodnych był stałym dodatkiem do utrzymania ludności miejscowej. Małże perłowe słodkowodne występują też w rzekach Chin, Japonii i Mongolii. Do dziś dnia wydobywa się też perły słodkowodne w’ Kanadzie i Stanach Zjednoczonych.

Narodziny samej perły, niezależnie od tego czy dzieje się to w rzece, jeziorze, strumieniu, czy oceanie są podobne. Perła powstaje w płaszczu, wewnątrz dwustronnej skorupy małża. Istnieją dwa poglądy na temat przyczyn powstawania pereł. Pierwszy z nich zakłada, że na skutek zmian w tworzeniu przez płaszcz wydzieliny potrzebnej do wzrostu skorupy małża oddziela się nabłonek płaszczowy i przenika głębiej w tkankę łączną płaszcza. Tam tworzy się woreczek perłowy, a w nim zaczyna rosnąć perła. Zgodnie z drugim poglądem, przyczyną powstawania perły jest dostanie się do skorupy obcego ciała, ziarnka piasku lub innego okrucha mineralnego, jaja jakiegoś pasożyta – tasiemca lub nicienia, czy nawet samego małego pasożyta, wreszcie pęcherzyka gazu. Te obce ciała stanowią jądra, dookoła których wydziela się masa perłowa, układając się w koncentryczne warstewki. Jądro zajmuje nie mniej niż jedną piątą perły. Niekiedy w miejscu jądra jest pustka. Zdarza się tak wtedy, gdy narodziny perły rozpoczęły się wokół pęcherzyka gazu. Samo jądro często jest otoczone cienką warstewką substancji organicznej, na której bezpośrednio narasta masa perłowa. Zbudowana jest ona z drobnych kryształów węglanu wapnia, zwanych aragonitem. poprzerastanych warstewkami substancji organicznej. Nadaje ona brązowawy odcień całej perle. Intensywność tego zabarwienia zależy od ilości substancji organicznej pokrywającej wierzchołki aragonitu. Wielkość i forma tych kryształów są bardzo zróżnicowane. Od płytek sześciokątnych, poprzez cztero- i pięciokątnc do ziarn o zarysach zupełnie nieregularnych, długości od 3 do 30 /?m, i grubości około dwóch mikrometrów.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>