Nergal

Ten podwójny charakter Nergala, jednocześnie złowieszczy, jak dobroczynny, miał się także przejawiać w wierzeniach na temat planety Mars. Żadna chyba z nich nie miała w tradycjach astrologicznych tak wyraźnej funkcji w horoskopach wielkich i możnych tego świata.

Król babiloński zwykle był nazywany Nerigliszar – co było skrótem hasła Nergal asar-usur! (Nergalu, chroń króla!).

Byki lub Iwy skrzydlate towarzyszyły bóstwu w jego świątyniach. Lwy często miały twarze ludzkie i były ustrojone w kołpaki ozdobione trzema parami rogów. Religioznawcy przypuszczają, że ów podwójny charakter Nergala wynikał z tego, że być może czczono także w jego osobie życiodajne, ale i szkodliwe skutki promieni słonecznych.

Niezmiernie jest trudno także przedstawić krótko i zwięźle funkcje kolejnej, czyli „białej planety” i jej pani. Mieszkanką i władczynią planety Wenus była wspaniała bogini babilońska (Isthar), partnerka miłości, płodności, urodzaju. Często uznawano w niej panią wieczora i poranka (nie zdawano wówczas sobie sprawy z tego, że Gwiazda Zaranna i Wieczorna są tym samym ciałem niebieskim).

Sama bogini także przejawiała charakter kapryśny. Niekiedy Isthar była straszliwą wojowniczką, niekiedy zaś swawolną miłośnicą, darzyła szczodrze swymi względami wszystkich, nawet zwierzęta. Prostytucja świątynna związana była z kultem tej właśnie bogini.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>