Nowe władze w Czechach

Powstanie zaczęło się w maju 1618 r. od wyrzucenia przez okno Zamku Praskiego dwóch znienawidzonych namiestników królewskich. Następnie rząd powstańczy skazał na banicję jezuitów, wcześniej konfiskując ich majątki. Wybrano królem Czech niemieckiego księcia protestanckiego – arcyksięcia Palatynatu Fryderyka.

Do rozstrzygającej bitwy między wojskami powstańczymi i wojskami cesarskimi doszło na Białej Górze pod Pragą. Po dwugodzinnej walce armia powstańcza rzuciła się do ucieczki i wojska cesarskie bez oporu weszły do Pragi, co, jak się okazało, było kapitulacją całych Czech. „Zimowy król” – Fryderyk i główni przywódcy powstania zbiegli z Czech. Bliscy krewniacy Fryderyka – król Anglii oraz książęta protestanccy z Niemiec nie przyszli z pomocą czeskim protestantom, a nawet dotychczasowi sprzymierzeńcy spośród książąt w decydującej chwili opuścili „Zimowego króla”.

Naród czeski został zdany na łaskę arbykatolickich zwycięzców. Głównych przywódców powstania Habsburgowie uwięzili, skonfiskowali im majątek. 21 czerwca 1621 r. stracono ich na praskim rynku. Poniosło śmierć 3 magnatów, 7 rycerzy oraz 17 mieszczan. Wśród straconych był m.in. Jan Jesensky – ówczesny rektor Uniwersytetu w Pradze.

Podczas wojny 30-letniej skonfiskowano w Czechach ponad 75% majątków szlachty czeskiej. Upadek gospodarczy tych ziem wynikał z tego, że spośród zwycięzców dobrała się grupa magnatów – aferzystów, tworząc szczególne konsorcjum zajmujące się machinacjami walutowymi. Wśród owych szczęśliwych posiadaczy znajdowali się ks. Karol z Lichtensteinu oraz ponury żołdak – pułkownik Albrecht z Waldsteinu, używający także nazwiska Wallenstein, późniejszy dowódca wszystkich wojsk cesarza. Ceny zboża dzięki nim wzrosły o 4000% i nastąpiła nieopisana katastrofalna inflacja.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>