Perłowy krzyż Tamary

Według gruzińskiej legendy, ukryte skarby Tamary pojawią się wówczas w świetle dziennym, gdy ludzie przestaną się podlić i zabijać, konkurując o posiadanie bogactw, a Gruzja wówczas odzyska dawną potęgę i blask sławy. Podobno skarby królowej zostały ukryte w skałach i grotach Kaukazu, pilnuje ich Demon, przeraźliwie smutny, bo wciąż nie może zostać wyzwolony z pełnienia służby na straży klejnotów Królowej Gruzji, jako że ludzie nadal zdradzają chciwość i gotowi są do wszelkich złych czynów, by zagarnąć bogactwo dla siebie.

Perłowy krzyż Tamary w tbiliskim muzeum przypomina wciąż nie tylko o istnieniu wielkiego skarbu, ukrytego przed chciwością ludzką, ale napomina ludzi, by powściągali swój morderczy, a jednocześnie samobójczy instykt zdobywania bogactw za wszelką cenę. Mądra królowa Tamara ukryła tedy głęboko swe skarby, by nikt nie chciał sięgnąć po jej rękę wraz z legendarnymi bogactwami królestwa Gruzji, zostawiając następcom krzyż sadzony perłami ku nauce i przestrodze… Może dlatego perły Tamary zachowały życie mimo sędziwego wieku.

Poeci i artyści wszystkich czasów sławili urodę pereł – ich barwę, krągłość, gładkość, ciepły blask, jaki rzucały na szyje kobiet. Od niepamiętnych czasów najpiękniejsze okazy pereł składano w ofierze bóstwom. Zdobiono nimi także świątynie i paramenty kościelne, wprawiano w okładki cennych ksiąg oraz ramy miniaturowych wizerunków, pragnąc w ten szczególny sposób uczcić portretowaną osobę.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>