Piękne czerwone korale

Najbardziej poszukiwane korale pochodziły z adriatyckiego wybrzeża – po słowiańsku nazwane Jad ranem – z okolic wyspy Zlarin. Rzymianie nazywali owe miejsce „złotą wyspą”, ponieważ, zakwitały tam bujne krzewy złocistego żarnowca. Wybrzeże to zamieszkiwało starożytne plemię Ilirów. Rzymianie podbili te ziemie w I wieku przed naszą erą, a wiarę w magiczną moc korali przejęli od starożytnych Greków, którzy ufni w protekcję Posejdona i Amfitryty traktowali korale jako najpewniejszą ochronę przed trucizną, czarami !opętaniem. Roztarty na proszek koral, rzucony w ziemię wraz z ziarnem powodował zwiększenie plonów. Wysokość plonu zależała od intensywności barwy korala – im koral był czerwieńszy, tym lepszy miał być plon.

Rzymianie natomiast uważali, że czerwony koral chroni przed złymi duchami, zwłaszcza niemowlęta przed wszelkimi piekielnymi mocami, które wraz z podbojami różnych krain na świecie przybyły do Wiecznego Miasta ze zwycięskimi kohortami legionowymi. Tak więc nocny czas, porę snu i miłości, zaludniły różne złowrogie azjatyckie monstra, z groźną dla położnic i noworodków szatanicą Lilith.

Piękne czerwone korale z wy brzeża dalmatyńskiego mogły także stać się symbolami krwi – bo o te archipelagi wysp i zatoczek toczono boje przez wieki. Podbijali je Rzymianie, Bizanlyjczycy, Wenecjanie,

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>