Polskie bursztyny

Kopano zresztą bursztyn nie tylko na Kurpiach, ale na Mazowszu Płockim, bywał też znajdowany w Augustowskim, pod Kaliszem i w innych miejscach Mazowsza, jak choćby pod Modlinem.

Polskie bursztyny łapczywie skupowali niemieccy kupcy. Największa jednak kariera żywicy starych drzew była związana z krajami Lewantu. Wierzono tam, iż bursztyny bronią swego właściciela przed zarazą. Na Dalekim Wschodzie nie wyobrażano sobie uczt lub wielkich uroczystości bez kadzideł bursztynowych, a przepych takiej lub innej fety był związany z ilością spalonego bursztynu. Chwalono się nią potem wobec uczestników. Podobno słowiański bursztyn był najbardziej cenny, choć istniały przecież także inne kopalne żywice. Uważano je za odmienne, a kto wie, czy nie gorsze od bałtyckiego jantaru. Chyba nie były równie piękne.

Bardzo dziwne i ciekawe są kopalne żywice, w gruncie rzeczy podobne do naszego jantaru – w Rumunii brunatnożółtawy rumenit, na Sycylii – ciemnoczerwony symetyt, w Birmie – żółty i brunatny birmit.

Istniał jeszcze bursztyn chiński i ten z wysp Haiti. Nie mają one jednak w sobie zniewalającej urody bursztynu bałtyckiego. Ongiś uważano, iż żywice te od „złota Północy” odróżnia brak obecności kwasu bursztynowego w produktach termicznego rozkładu. W roku 1937 niemiecki archeolog W. La Baume wykazał, że wspominane żywice kopalne również wydzielają kwas bursztynowy.

Wobec tego pozostaje wyłącznie czysta mistyka, związana z czarem bursztynowym. Zanim się nią zajmiemy, zwróćmy uwagę na dane publikowane przez Francuzów, dotyczące poziomu wydobycia bursztynu w Prusach Wschodnich i Birmie. Porównawcze dane dotyczą okresu łat 1924-1932. I tak największe wydobycie w Prusach było w roku 1925 i wynosiło 547 t w Birmie najwięcej birmitu wydobyto rok wcześniej (4,5 t). Wydobycie birmitu spadło w r. 1930 do poziomu 0,1 t, a najmniejsze wydobycie w Prusach Wschodnich, w 1932 roku, wynosiło 59 t.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>