Sardonyks

Wierząc starej legendzie o paznokciach pięknej damy cypryjskiej, musi u nas powstawać uzasadnione podejrzenie, czy aby paznokcie Wenery, z których powstały czarne pasy w onyksie, zawsze były tak bardzo czyste? Zróżnicowanie w barwie onyksów chętnie wykorzystywali starożytni artyści, rzeźbiąc w nich białe kamee na czarnym tle, bardzo cenione w dawnych i obecnych czasach. Tak wyjątkowo gustownym amuletem dla podopiecznych Koziorożca, zarówno dam, jak i panów mogłaby być taka kamea z dawnych lub obecnych czasów, wytwór piękny, ale zbyt kosztowny. Można więc poradzić miłośnikom onyksów prosty wisiorek do kluczyków z tego pięknego kamienia, czy wisior do srebrnego łańcucha, czy wreszcie pierścionek srebrny z takim oryginalnym oczkiem. Onyksy nie są przy tym rzadkością w przyrodzie, wprost przeciwnie – sporo ich bywa i nie są bardzo drogie, więc o ów upragniony kamień dla Koziorożca wcale nie będzie tak trudno.

Tradycja XIX-wieczna noszenia biżuterii z onyksów wiąże ów piękny kamień z żałobą. W Polsce nader chętnie przypinano brosze onyksowe w czasach żałoby narodowej, czyli w epoce powstania styczniowego. Kamień ten lubili także poeci i… stare panny. Czas tedy odwrócić ich smutną tradycję.

Sardonyks, zwany także sardonikiem, to nic innego tylko jeden z licznej rodziny agatów, najbliższy onyksowi. Różni się od niego tylko zabarwieniem owych naprzemianlegtych warstewek. W onyksie są one czarne i białe, sardonyks ma je w kolorze brunatnym i także białym.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>