Tytan Okeanos

W wodach mórz miał wspaniałe pałace, z których jeden w pobliżu wyspy Eubei odznaczał się szczególnym przepychem. Zbudowana została owa rezydencja ze złota i błękitnego kryształu. Zdobiły ją korale, perły i bursztyny. W pałacowych stajniach zbudowanych z koralu konie morskie – przedziwne stwory, zwane hipokampami – oczekiwały na rozkaz swego pana i władcy, który używał ich do przejażdżki po morzu, by co dzień lustrować swe królestwo.

Gwałtowny bóg mórz zaczął wybierać kandydatkę na odpowiednią małżonkę dla siebie, oglądając przy różnych uroczystych okazjach zastępy boginek morskich. Panien rzeczywiście było dużo – żadna jednak nie poruszyła serca Posejdona. I oto podczas przyjęcia na wyspie Maksos ujrzał wdzięczną postać dziewczęcia, pląsającą w otoczeniu swych sióstr Nereid. Dowiedział się imienia piękności – Amfitryta, córka boga Nereusa i Oceanidy – Doris. Parantele panny były prawidłowe.

Najstarsze z bóstw morskich, tytan Okeanos, przedstawiany na starych mozaikach jako starzec z białą brodą i kończynami w kształcie szczypców raka, był ojcem wszystkich rzek oraz niezliczonych córek – Okeanid. Okeanosowi często w jego wędrówkach wodnych (był symbolem rzeki opływającej Ziemię) towarzyszyli dwaj stateczni starcy Nereus i Proteus. Obaj mogli się dowolnie przemieniać w każde zwierzę, istotę i żywioł, obdarzeni byli darem przepowiadania przyszłości. Nereus miał podobno aż 100 córek, z których najpiękniejszą właśnie była Amfitryta. Dużym urokiem odznaczała się także inna Nereida – Tetyda, o której wdzięki ubiegali się inni bogowie Olimpu w przyszłości matka Achillesa, Słynny cyklop Polifem kochał trzecią Nereidę – Galateę.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>