Umiłowanie drogich kamieni przez Rzymian było ogromne

Popyt na perły w Rzymie ze strony pięknych dam był tak duży, że już na początku naszej ery istniała w mieście ulica handlarzy pereł. Według Pliniusza umiłowanie drogich kamieni przez Rzymian było ogromne. Wiązało się to ze zwycięstwami Pompejusza Wielkiego na Wschodzie, skąd bogate lupy, zawierające wielkie ilości pereł i innych drogich kamieni, docierały do Rzymu głównie pochodziły one z Indii. Olbrzymie bogactwo klejnotów i ich dostępność spowodowały, że zanika subtelna robota złotnicza. Brak finezji warsztatu, zastępuje go masowa produkcja jubilerska. Na pierwszym miejscu stawiane są oczywiście klejnoty, zainteresowanie ich wartością i jakością jest duże, ich oprawa schodzi na plan dalszy. Nawet w inskrypcjach i testamentach z okresu cesarstwa podaje się zwykle ilość i jakość kamieni, pomijając ich oprawę.

Inaczej natomiast sprawy te traktowano w owym czasie w Grecji, gdyż w inwentarzach z tamtych stron zawsze określano jakość danej ozdoby, z uwzględnieniem ilości złota w jej oprawie.

Wielu obywateli rzymskich uważało za naganny zbytni przepych w strojach i klejnotach. Już w V wieku p.n.e. starano się ograniczyć nadmierny przepych w trybie życia i ubiorach najbogatszych. Specjalna ustawa z 450 roku p.n.e. zabraniała między innymi grzebania zmarłych w biżuterii. W późniejszym okresie, bo w 215 roku p.n.e. wydano nawet ustawę zabraniającą kobietom noszenia biżuterii ze złota i drogich kamieni, która ważyłaby więcej niż 14 gramów. Już w 20 lat później musiano uchylić ustawę, zgromadzone licznie kobiety po prostu nie dopuściły na obrady zwolenników prawa przeciw zbytkom. Nawet sam Juliusz Cezar w 46 roku p.n.e., mimo, że przeprowadził formalnie ustawę przeciwko zbytkowi, która między innymi zabraniała noszenia purpurowych szat i pereł, faktycznie poniósł klęskę. Musiał się bowiem ugiąć przed przyzwyczajeniem płci pięknej do noszenia klejnotów, dopuszczając w ustawie wyjątki dla specjalnie zasłużonych osób w pewnym wieku i w wybrane dni. Sam wielki Cezar też niezbyt stosował się do własnych ustaw, ofiarowując matce Brutusa – Serwilli – drogocenną perłę, która na owe czasy kosztowała majątek, bo aż 24 miliony asów.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>