Wskazówki kosmonautów radzieckich

Trudno więc bez pewnych oporów, wynikających z umiłowania baśniowych stworów i bóstw starożytnych, zaglądać do współczesnych ksiąg astronomicznych. Poeci i bajarze porównywali rozgwieżdżone niebo do wnętrza szkatułki z klejnotami, wyścielonej ciemnym aksamitem. W pionierskim obozie na Krymie Arteku wśród innych atrakcji dla młodzieży można obejrzeć znakomicie zorganizowane muzeum podboju kosmosu, gdzie ciekawi mogą sprawdzić swe predyspozycje na przyrządach treningowych, używanych przez prawdziwych kosmonautów podczas szkolenia. Największe wrażenie wywiera jednak makieta kosmosu, wśród którego błądzą kosmonauci w swych srebrnych skafandrach. Na czarnym niebie lśnią wielobarwne gwiazdy różnej wielkości, rzeczywiście podobne do rozsypanych bezcennych kamieni w czeluściach gigantycznej szkatuły, wyścielonej aksamitem.

Model ten został sporządzony według osobistych i dokładnych wskazówek kosmonautów radzieckich, jako że szczególnie zajmował się kosmicznym muzeum sam Jurij Gagarin, ściągają na Krym wszystkich specjalistów od podboju kosmosu.

Wiemy dziś. że owe gwiazdy, to zazwyczaj kule gazowe świecące dzięki reakcjom termojądrowym zachodzącym w ich wnętrzach. Wiemy też – dzięki współczesnym badaniom – dlaczego gwiazdy mają tak piękne barwy. Tak więc uczeni podzielili je na klasy wedle malejącej temperatury powierzchni. Gwiazdy klasy O mają barwę zielonkawobiałą, są masywne i szybko obracające się, o wysokiej temperaturze powierzchni (35000 K) występują one w Drodze Mlecznej i w Obłokach Magellana.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>