Zastosowanie granatów do wyrobu biżuterii

Niestety tworzy on tylko bardzo drobne kryształy, stąd jego zastosowanie jest bardzo ograniczone. Po raz pierwszy znaleziono uwarowit na Uralu, a potem w Pirenejach, Himalajach i w Polsce na Dolnym Śląsku, a także w Finlandii i Kanadzie.

Zastosowanie granatów do wyrobu biżuterii to tylko jedna strona historii tych minerałów. Od dawna bowiem znalazły one zastosowanie w technice ze względu na swą twardość – około 7 – 7,5 w skali Mohsa, czyli mniejszą od korundu, który zajmuje w tej skali miejsce 9. Stosuje się je do polerowania twardego drewna, wryrobów’ z kości, a nawet szkła.

Stosunkowo niedawno rozpoczęła się kariera granatów w przemyśle komputerowym jako „kryształów pamięci”. Otóż specjalnie syntetyzowane kryształy o budowie granatów’ mają właściwości magnetyczne, zależne od intensywności padającego światła. Na takim krysztale, pokrytym bardzo cienką błonką z tworzywa sztucznego, można zapisać żądaną informację.

Na niewielkiej powierzchni, rzędu 1 cm2, można zapisać tyle, co na kilkuset metrach taśmy pamięci komputera. Co prawda na drodze granatów do kariery w komputerach trzeba było przezwyciężyć barierę wzrostu tych kryształów w warunkach sztucznej syntezy, ale efekt końcowy był nadspodziewany. Po wielu próbach i wysiłkach najtęższych w tej materii głów w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Francji, Niemczech, Związku Radzieckim i Japonii stwierdzono w niektórych granatach obecność bardzo rzadkiego pierwiastka – itru, szczególnie w spessartynach, czyłi granatach manganowych. Okazało się, że itr może w nich zastępować częściowo mangan. Eksperymentatorzy uzyskali granat, w którym cały mangan zastąpiono itrem, a krzem glinem. I tak narodził się zupełnie nowy kryształ granatu itrowo-glinowego, w skrócie zwany YAG. Y – to symbol itru, A – pierwsza litera z symbolu glinu – Al, G – ma oznaczać granat.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>